Şehrin en modern kreşine bebeğiyle birlikte gelen genç anne, masasının üzerindeki süslü yazıdan müdür olduğu anlaşılan adama;
_Çocuğumu buraya vermek istiyorum, dedi.
Duyduğuma göre en bilimsel bakım sizin ki imiş.
Müdür bey kasılarak:
_Doğru duymuşsunuz, dedi. Baştan sona herşeyimiz öyledir.
Genç kadın duyduklarından çok mutlu olmuştu. Bebeği göstererek:
_Bilimsellik gerçekten de güzel şey, dedi.
Bu haylazı uslandırır inşallah.
Müdür Bey, annesinin kucağındaki kıpırdanan yavruya göz gezdirip:
_Kız herhalde öyle değil mi dedi. Yaşı da birbuçuk iki olmalı.
Kadın:
_Evet evet, tam üstüne bastınız, diye atıldı. Akıllanmaya başladığı için fazla ilgi bekliyor. Sosyal bir insan olduğum için eve bağlanmak mahvetti beni.
Müdür bazı evraklar çıkararak:
_Anlaşmayı aylık dönemler halinde yapıyoruz, dedi. Bilimsel çalışmalar bunu gerektiriyor. Ücreti de peşin vermelisiniz.
Genç kadın, adamın uzattığı kağıdı inceleyip:
_Para önemli değil, dedi... Hemen taktim ederim. Fakat en alt satırı anlamadım.
Adam koltuğundan doğrularak:
_Haa? Evet, o çok önemli, dedi. Bir giyim eşyanızı istiyoruz. Kazak veya hırkanız olabilir.
_Hırka mı? Diye afalladı kadın. O da nerden çıktı?
Müdür Bey, büyük bir ciddiyetle;
_Sadece bilimsel bir netice efendim, dedi.
Sadece bilimsel. Uyurken bebeklere onları örtüyoruz. Anne kucağı gibi oluyor da!

Bugün elime geçen bir yazıyı tek tek kendi elimle yazdım. Gecenin bu vakti yazarken hata yapmış olabilirim kusura bakmayın :)

son cümle gerçekten ne kadar bilimsel olduğunu ortaya koymuş oldu annenin çoçuk açısından ve şu bir gerçekki bu dünyada anne sevgisi alamamış binlerce çocuk var